Verslag zendingsavond van 24 januari 2006

 

Op dinsdag 24 januari hebben we onze jaarlijkse zendingsavond gehouden.

Mevrouw F.de Hoop, die onze gemeente ook al had bezocht in 2000 en 2002, vertelde over haar evangelisatiearbeid met en onder studenten in Oost-Europa. Namens de zendingscommissie opende ouderling W.van der Kooij om 20.00 uur de avond. We zongen Psalm 150 vers 1. Daarna werd in gebed een zegen over de avond gevraagd. De Schriftlezing was Lukas 15 vers 1-7, waarover de volgende meditatie werd uitgesproken: Ik zeg ulieden, dat er alzo blijdschap zal zijn in de hemel over een zondaar, die zich bekeert.. Een zondaar…….Eén……. Wij denken graag in grote getallen. Veel mensen. Volle kerken. En dat is ook goed: de heerlijkheid van de Koning is immers ook gelegen in de veelheid van de onderdanen. Maar hebben we daarbij altijd wel voldoende zicht op de enkeling, het individu? Uit uw berichtgeving over uw zendingsarbeid, mevrouw De Hoop, blijkt dat het daarin toch dikwijls over enkelingen gaat. En ook wij in Bethel zijn maar met weinigen. We zijn dus door omstandigheden min of meer gedwongen in kleine getallen te denken. Toch blijft het ook dan de vraag of we de enkeling, de persoon wel voldoende zien.

Uit het gelezen Bijbelgedeelte blijkt dat de HEERE juist de individuele mens scherp in het oog heeft. Net als de vader in de gelijkenis van de verloren zoon even verderop in Lukas 15, die uitzag naar de terugkeer van zijn zoon. Zo ziet de HEERE uit naar de zondaar die zich bekeert. Er is dan blijdschap in de hemel, iedere keer weer! Wat is dat veelzeggend! Wat spreekt daar een liefde uit. Evenals in de bekende tekst Johannes 3 vers 16: Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe. En ook Petrus 3 vers 9: De HEERE vertraagt de belofte niet, maar is lankmoedig over ons, niet willende dat enigen verloren gaan, maar dat zij allen tot bekering komen. In de gelijkenis staat het opzoeken van het verloren schaap door de HEERE, voor het zich bekeren van de zondaar. De bekering van de mens is dus in de kern Gods werk. Hij zoekt het verlorene op. Daarbij wil Hij echter ook mensen gebruiken. Mogen ook wij, werkzaam in de zending of als gemeente in 's-Hertogenbosch, instrumenten zijn in Gods hand, tot behoud van verloren mensen. Over hoe Hij u als instrument gebruikt mevrouw De Hoop, wilt u hier komen vertellen. Graag geef ik u dan nu het woord.

Mevrouw De Hoop liet met behulp van een beamer eerste een filmpje zien over Sarajevo, de stad waar zij woont, en de omgeving. We kregen prachtige beelden te zien, maar ook veel sporen nog van de oorlog die er heeft gewoed. Daarna vertelde mevrouw De Hoop aan de hand van losse beelden levendig en enthousiast over haar arbeid in Oost-Europa, vooral in landen in de Balkan. De bevolking bestaat er uit christenen, oosters orthodox, katholiek en moslims. (Voor de Tweede Wereldoorlog waren er in Sarajevo ook veel Joden; nu nauwelijks meer.) Velen ervan zijn niet echt praktiserend; het zijn vooral etnisch bepaalde groepen, die sterk aan hun tradities, bijvoorbeeld ook wijze van kleden, zijn gehecht. Voor de oorlog leefden deze groepen door elkaar heen. Nu is dat meer gescheiden. Zo is ook Sarajevo in twee delen verdeeld. De oorlog heeft een sfeer van verharding gegeven. Eerder sterven dan vergeven, is een veelgebruikte uitdrukking. In deze wereld proberen medewerkers van IFES (International Fellowship of Evangelical Students) studenten met het Evangelie te benaderen. Deze organisatie, van Bijbelgetrouwe studenten is in 1947 opgericht. Toen waren er 10 landen bij betrokken; en dat aantal heeft in de loop der jaren sterk mogen groeien: in 2003 waren er maar liefst 147 landen bij aangesloten!

De keus om zich te richten op studenten is gemaakt omdat zij de later in de maatschappij veelal op verantwoordelijke en leidinggevende posities terechtkomen. Mevrouw De Hoop heeft diverse taken. Ze is als stafmedewerker medeverantwoordelijk voor een groot gebied dat zich uitsterkt van Estland tot Turkije, en waaronder 19 landen vallen. Ze verzorgt er trainingen voor Bijbelstudie, en moet dan veel reizen. Zelf is mevrouw De Hoop vooral actief in drie landen: Bosnie-Herzegovina, Servië en Montenegro. Ze vertelde over personen die onder moeilijke omstandigheden, meer dan eens tegenwerking van moslimouders, tot verandering waren gekomen.

Het leggen van contacten is erg belangrijk. Is er eenmaal een band, dan kan dat een opening geven voor het brengen van de Evangelieboodschap. Zo’n mogelijkheid biedt het uitgebreide koffiedrinken, of ook de engelse lessen die Amerikaanse studenten aan groepen geven. Verder ook het gaan op kamp: allemaal kansen en mogelijkheden om te evangeliseren. Belangrijk is het daarbij ‘gewoon’ de Bijbel te laten spreken: van de Bijbelse geschiedenissen en de Evangeliebeschrijvingen mag, zo blijkt, dikwijls veel uitgaan. Er worden conferenties belegd waarop de studenten uit de verschillende landen elkaar ontmoeten. Dat kan verzoening naderbij brengen.

Bij het evangelisatiewerk, zo vertelde mevrouw De Hoop wordt ook getracht het bewustzijn te ontwikkelen voor de zending wereldwijd. Zo is er vanuit de Balkan een project opgestart in Turkije, waarin 1915 een miljoen Armeense christenen zijn vermoord. Daar is al jaren ook een Zwitserse zendeling actief. Mevrouw De Hoop besloot haar voordracht met enkele aan Psalm 90 ontleende gebedspunten: het gebed om wijsheid, en of de HEERE in de zendingsgebieden Zijn daden wil tonen.

In de pauze werd er een collecte gehouden voor de zendingsarbeid van mevrouw De Hoop. Die bracht € 113.- op. Daarna was er gelegenheid tot het stellen van vragen, wat weer levendige gesprekken gaf. Om 22.00 uur werd de avond beëindigd. Ouderling Van der Kooij bedankte mevrouw De Hoop voor het verzorgen van de avond, en overhandigde namens de gemeente een cadeaubon. Daarna besloot mevrouw De Hoop de avond met gebed.

 
Powered by Etomite CMS.